niedziela, 30 grudnia 2012

Kronika zapowiedzianej zdrady

Nie wiedziałam, czego się spodziewać. Właściwie szczerze mówiąc, nie myślałam o tym, po prostu potraktowałam tę powieść jako lekkie czytadło, bo wcześniejsze takie były, a ja przed samymi swiętami takich właśnie szukałam. Wzięłam do ręki i z marszu dostałam między oczy. Od razu zorientowałam się, że nie będzie lekko, nie będzie fajnie, nie będzie wesołych obrazków z wiejskich pensjonatów, kobiet, którym się same sklepy otwierają, a przyjaciele walą drzwiami i oknami.

I dobrze.

W zamian dostałam dobrą powieść, dojrzałą, kobiecą, nic nie udającą, świetnie napisaną kronikę zdrady.
W zdradzie nie ma nic pięknego, nie można tam wstawić wesołych wstawek, ujutnych obrazków, bo się po prostu nie da.
Zdrada zawsze jest klęską. Zawsze ma ojca i matkę, przeważnie polega na tym, że ludzie, którzy się ze sobą wiążą, mają inne oczekiwania, inne plany i cele i nie mają ani mądrości w sobie, żeby to zauważyć, ani wreszcie odwagi, kiedy już się zorientują, żeby się do tego przyznać. W przypadku bohaterki powieści jest łatwiej, bo nie ma dzieci, gdyby były, książka musiałaby mieć dwa razy więcej stron. Dobrze, że tak nie jest, bo skoncentrowanie się na parze dwojga ludzi, którzy budują (?), a potem rozwalają związek, jest bardzo ciekawe i pewnie dla niektórych pouczające i oczyszczające. Zresztą mamy tu trzy zdrady, bo jeszcze i wątki poboczne też nam dodają dużo w tym temacie. Bardzo to ciekawe.
Książka szczera, chociaż nie sugeruje, że oparta na faktach z życia. Szczera w tym względzie, że niczego nie próbuje kamuflować, tłumaczyć, zdrada to zdrada, związek do kitu, to związek do kitu, a inercja, jest po prostu tym czym jest i nie ma na nią usprawiedliwienia. Jest tylko nadzieja, że się kobieta lub mężczyzna obudzą  z letargu i coś uczynią, bo tak dalej być nie może.

Magdalena Witkiewicz bardzo mnie zaskoczyła tą powieścią, odeszła daleko od wizerunku pisarki łatwej i przyjemnej, na rzecz bardziej wymagającej literatury kobiecej. Nie ma nic złego w czytadłach, ale w moim wieku nie ukrywam, że szuka się już czegoś więcej niż ukrytych za bluszczem domów.
Bardzo smakowita to była lektura, chociaż z łyżką dziegciu, chociaż może niełatwo, naprawdę warto, jak mawia klasyk. Zresztą panowie też by mogli poczytać, dowiedzieliby się więcej o kobietach.  Polecam.

Dodam, że jest ładnie wydana, miła dla dłoni faktura okładki i bardzo poręczna, bez problemu zmieści się w damskiej torebce. Wszystko w niej jest takie ciepłe i puchate, jakby miało złagodzić treść.

19 komentarzy:

  1. Tymi słowami: 'Nie ma nic złego w czytadłach, ale w moim wieku nie ukrywam, że szuka się już czegoś więcej niż ukrytych za bluszczem domów' - trafiłaś w samo sedno. Podpisuję się pod nimi wszystkimi kończynami :)
    A co do książki, to zainteresowałam się nią już jakiś czas temu. Zdrada to temat, który był, jest i będzie zawsze aktualny, a do tego, jak wspomniałaś, jest to bardziej wymagająca literatura kobieca, a takiej nam trzeba :)

    OdpowiedzUsuń
    Odpowiedzi
    1. Evito - ta powieść jest nie za długa, nie za krótka, a w sam raz. Ma w sobie całą mądrość i głupotę takich sytuacji. Bardzo mnie zaskoczyła naturalnością, brakiem zadęcia, bez moralizowania, ale też zbędnego usprawiedliwiania. Gdybym miała za sobą takie przejścia, pewnie więcej emocji by wzbudziła, a tak, było ich tyle, ile trzeba. Swietnie zbalansowana historia

      Usuń
  2. Po takiej recenzji z pewnością zapamiętam,że tytuł należy mieć na uwadze :)

    OdpowiedzUsuń
  3. Bardzo dobra recenzja, świetnie uchwyciłaś treść książki.
    Mnie się książka również bardzo podobała - szczególnie za tą szczerość wypowiedzi. No i, że były to raczej przedstawione suche fakty, a nie użalanie się i roztrząsanie tego co co się stało.

    OdpowiedzUsuń
    Odpowiedzi
    1. Magdo - najlepszy ten brak użalania, to fakt

      Usuń
  4. W tym wysypie kobiecych książek o miłości łatwo można przegapić perełkę. Jakoś nie mam przekonania do polskich czytadeł na ten temat. Ufam jednak Twoim recenzjom i może w wolnej chwili się skuszę. Zobaczymy!
    pozdrawiam ciepło!

    OdpowiedzUsuń
    Odpowiedzi
    1. Olu, ona raczej nie o miłości, a o jej dotkliwym braku i potrzebie poszukiwania, nie wchodzeniu w kompromisy, które niszczą

      Usuń
  5. O książce słyszałam nie raz, ale jeszcze nie miałam okazji jej przeczytać, chociaż planuje.

    OdpowiedzUsuń
    Odpowiedzi
    1. Donna, wiem jak to jest, ludzie piszą, człowiek słyszy, ale się nie rzuca do księgarni. Mam nadzieję, że wpadnie ci w ręce, bo dobra jest i tyle

      Usuń
  6. Nie ma bata- wpisuje na listę do przeczytania, narobiłaś smaka, czuję, że będzie mi się podobać.

    OdpowiedzUsuń
  7. Ach, że etż teraz nei jestem nastawiona na literaturę obyczajową:). No ale ciesze się, że przetestowałaś autorkę i zweryfikowałaś z wynikiem pozytywnym:).

    OdpowiedzUsuń
    Odpowiedzi
    1. Filety - ale to zabrzmiało - przetestowałaś, zweryfikowałaś, poważnie jakoś. A tak naprawdę lubię polskie i sięgam wciąż i zawsze zaciekawiona, z nadzieją, ze bedzie dobre

      Usuń
  8. Nie piszę na swoim blogu książkowych podsumowań i noworocznych planów, bo i po co? I tak wybiorę to na co w danej chwili mam ochotę. Chciałabym jednak zrobić w tym dniu coś wyjątkowego. Mianowicie wyróżnić ten oto blog, a osobie, która się za nim kryje, życzyć wszelkiej pomyślności, jeszcze większej popularności, wielu cudownych przygód lekturowych oraz najcudowniejszych czytelników w internetowym świecie i realnym życiu.

    OdpowiedzUsuń
    Odpowiedzi
    1. Yenn - zaczerwieniłam się ;-) Dziękuję za miłe słowa i za życzenia. Cieszę się, że tu trafiłaś, zachęcam do komentowania i dyskusji, bo cóż by to było wszystko warte bez ścierania się poglądów i ich wymiany

      Usuń
  9. Zdrady, nawet nie zapowiadam, bynajmniej!
    Będę wiernie zaglądała.
    Pomyślności w Nowym Roku Kasiu, pomyślności wszystkie siostry i bracia - w blogach :)

    OdpowiedzUsuń
    Odpowiedzi
    1. Ewo - i dla Ciebie wszelkich błogosławieństw życzę. I cieszę się, ze nie znikasz

      Usuń
  10. Uff - ciekawie się zapowiada. Kolejka książek czekających na przeczytanie niebezpiecznie mi się wydłuża, ale i tak ją dodaję. Ciekawe, czy będę miał takie same wrażenia :)

    OdpowiedzUsuń

Z powodu zalewu spamu, wyłączyłam możliwość komentowania anonimowego. Przepraszam